แผนที่ 2 แผนควบคุมเครื่องดื่มแอลกอฮอล์และสิ่งเสพติด

Alcohol Consumption Control

วัตถุประสงค์

  1. ลดการบริโภคเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ในประชาชนไทย
  2. พัฒนาให้เกิดมาตรการและสิ่งแวดล้อมเพื่อการควบคุมการบริโภคเครื่องดื่มแอลกอฮอล์
  3. พัฒนานโยบายสาธารณะเพื่อการควบคุมการบริโภคเครื่องดื่มแอลกอฮอล์
  4. พัฒนากลไกและการประสานงานของภาคีต่างๆ ที่เกี่ยวข้อง เพื่อการควบคุมการบริโภคเครื่องดื่มแอลกอฮอล์
  5. พัฒนาฐานข้อมูล องค์ความรู้ และการจัดการความรู้ที่จำเป็น เพื่อการควบคุมบริโภคเครื่องดื่มแอลกอฮอล์
  6. พัฒนาเครือข่ายการมีส่วนร่วมจากประชาชนและองค์กรต่างๆ ในการร่วมสร้างการรับรู้ความตระหนักในสังคมและในประชาชนกลุ่มต่างๆ เพื่อการควบคุมการบริโภคเครื่องดื่มแอลกอฮอล์
  7. พัฒนารูปแบบและบริการเลิกสุราที่มีประสิทธิภาพ
  8. พัฒนาการเชื่อมประสานองค์กรและเครือข่ายการควบคุมการบริโภคเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ระดับสากล
  9. พัฒนาองค์ความรู้ เป้าหมาย นโยบายและเครือข่ายการทำงานเพื่อแก้ไขปัญหาจากการพนันในระดับชาติ
  10. พัฒนาและจัดการองค์ความรู้ พัฒนาศักยภาพบุคลากร และกลไกสนับสนุนการป้องกันและแก้ไขปัญหายาเสพติด

ยุทธศาสตร์การดำเนินงานตามแผนที่ 2

เป้าหมายและตัวชี้วัด

  1. ด้านการควบคุมการบริโภคเครื่องดื่มแอลกอฮอล์
  • ลดอัตราการดื่มสุราของคนไทยใน ปี 2557 ให้น้อยกว่าร้อยละ 28.5 (เทียบกับข้อมูลปี 50 เท่ากับร้อยละ 30)
  • อัตราการดื่มสุราของคนไทยใน ปี 2557 ในกลุ่มเศรษฐฐานะล่าง ไม่ต่างจากค่าเฉลี่ยของประเทศมากกว่าเดิม
  • ลดอัตราการดื่มสุราของประชากร อายุ 15 - 28 ปี ในปี 2557 ให้อยู่ในอัตราร้อยละ12.0 (เทียบกับข้อมูลปี 50 เท่ากับร้อยละ 12.7)
  • เกิดนโยบายสาธารณะใหม่ที่ส่งผลต่อการเพิ่มประสิทธิภาพของมาตรการการควบคุมการบริโภคเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ โดยเฉพาะอย่างยิ่งกฎกระทรวง ตามพระราชบัญญัติควบคุมการบริโภคเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ พ.ศ. 2551 และเกิดการดำเนินการต่างๆเพื่อให้เป็นไปตาม พ.ร.บ. ตลอดจนการพัฒนาระบบเฝ้าระวังและบังคับใช้กฎหมายในภาคประชาสังคม
  • ศูนย์วิชาการร่วมกับภาคีวิชาการร่วมกันสนับสนุนให้เกิดชุดโครงการวิจัยที่สอดคล้องต่อการดำเนินงานของภาคส่วนต่างๆ ปีละอย่างน้อย 15 เรื่อง โดยเฉพาะตอบการสนองการขับเคลื่อนนโยบายและการทำงานในพื้นที่ ตลอดจนการพัฒนาระบบข้อมูลข่าวสารเพื่อกำกับติดตามสถานการณ์และการประเมินผล
  • เกิดการรับรู้และตระหนักถึงประเด็นการลด ละ เลิกการบริโภคเครื่องดื่มแอลกอฮอล์มากขึ้นในประชากรไทย ปีละอย่างน้อย 2 ประเด็นสำคัญ
  • เกิดกิจกรรมเพื่อทดแทนทุนอุปถัมภ์ของธุรกิจแอลกอฮอล์โดยเฉพาะในส่วนของประเพณีวัฒนธรรมในงานประเพณีอย่างน้อยปีละ 100 งาน และในกลุ่มเป้าหมายอื่นๆ อย่างน้อยปีละ 50 งาน ซึ่งส่งผลต่อการส่งเสริมนโยบายสาธารณะด้านการควบคุมการบริโภคเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ โดยมีการพัฒนาการร่วมสนับสนุนทุนอุปถัมภ์จากภาคธุรกิจและหน่วยงานอื่น
  • นโยบายขยายผลระดับชาติด้านรูปแบบบริการสนับสนุนการเลิกดื่มสุราในระบบบริการสุขภาพ ได้รับการขยายผลในทางปฏิบัติ
  • เกิดความร่วมมือประสานงานด้านข้อมูลข่าวสาร การพัฒนาบุคลากรและการชี้แนะนโยบายการควบคุมการบริโภคเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ในระดับสากล ทั้งในระดับภูมิภาคและระดับโลก โดยเชื่อมกับการดำเนินงานยุทธศาสตร์โลกในการลดอันตรายจากเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ (Global Strategy to Reduce the Harmful Use of Alcohol)
  1. ด้านการลดปัญหาจากพนัน
  • เกิดนโยบายสาธารณะใหม่ที่ส่งผลต่อการลดปัญหาการพนันในสังคม ตลอดจนข้อเสนอแนะต่อการปรับปรุงกฎหมายที่เกี่ยวข้อง
  • เกิดศูนย์วิจัยปัญหาการพนัน และเกิดองค์ความรู้จากการวิจัยเพื่อเฝ้าระวังสถานการณ์ และการพัฒนานโยบายและมาตรการที่จำเป็นสำหรับการควบคุมปัญหาจากการพนันทั้งด้านอุปทาน การลดอุปสงค์ และการลดผลกระทบของการพนัน จำนวนไม่น้อยกว่าปีละ6 เรื่อง
  • เกิดความร่วมมือจากภาคีเครือข่ายทั้งภาครัฐ เอกชน องค์กรอิสระ ภาคประชาชน จำนวนไม่น้อยกว่า 30 องค์กร
  • การเกิดการรับรู้และตระหนักถึงประเด็นการลดปัญหาจากการพนัน ปีละอย่างน้อย1 ประเด็น
  1. ด้านการแก้ปัญหายาเสพติด
  • เกิดชุดองค์ความรู้ การทบทวนองค์ความรู้ การแปลเอกสารวิชาการ การสรุปประสบการณ์เรียนรู้ ถอดบทเรียน อย่างน้อย 20 เรื่อง และรายงานการวิจัยที่มีประโยชน์ในการพัฒนานวัตกรรมการดูแลผู้เสพสารเสพติดกลุ่มแอมเฟตามีนในชุมชนที่เหมาะกับบริบทของสังคมไทยอย่างน้อย 10 เรื่อง
  • นวัตกรรมดูแลผู้เสพสารเสพติดกลุ่มแอมเฟตามีนในชุมชนในบริบทเฉพาะอย่างน้อย 5 บริบท
  • ตัวอย่างระบบการดูแลผู้ผู้เสพสารเสพติดกลุ่มแอมเฟตามีนในชุมชนในระดับพื้นที่ที่ยั่งยืนเชิงระบบ 1 ตัวอย่าง
  • เกิดรูปแบบการสื่อสารรณรงค์ และการพัฒนารูปแบบการป้องกันปัญหาในกลุ่มเป้าหมายสำคัญ

 

 

แบ่งปัน:

Back to top